چکیده

این مقاله ادامه بررسی مرحله جمادی و سیر کمال آن را دنبال می‌کند و چگونگی شکل‌گیری و تحول روح جمادی را در بسترهای مختلف توضیح می‌دهد. در این دیدگاه، ترکیب اتم‌ها و عناصر شیمیایی به ایجاد شبکه‌های هوشی یا ارواح جمادی منجر می‌شود که پس از تجزیه ماده، به سیر کمال خود ادامه می‌دهند. مقاله با بررسی نمونه‌هایی مانند سنگ مرمر و فیروزه، فرایند شکل‌گیری شبکه‌های هوشی پیچیده‌تر از طریق جذب و ارتباط شبکه‌های کوچک‌تر را تشریح می‌کند و نقش الکتروپوزیترون‌ها و نقشه اولیه خلقت را در این روند توضیح می‌دهد. این مجموعه دارای سه بخش است.

مقدمه

همانطور که بارها در همه مقالات هر دو مبحث اول و دوم، عنوان شد، همه عناصر ساده و پیچیده خلقت، از خود ماهیت گرفته تا یک عنصر شیمیایی ساده، تحت دو نیروی اساسی خلقت، یعنی جلب منفعت و دفع ضرر، در تکاپو برای بقای خود می باشند که نیروی سوم پایه یا همان تنازع بقا را ایجاد می کند. همه المنت های جهان هستی با استفاده و تحت تأثیر این سه نیرو، در صدد دستیابی به حالت استوار تری نسبت به وضعیت کنونی خود می باشند. این پروسه، مفهوم اساسی سیرکمال است.

اولین قالب از هر نوع موجود، فقط برای یکبار در زمان صفر، خارج از سیستم علت و معلولِ قابل درک برای بیولوژی، ایجاد شد و روح مربوط به آن نوع اول (اولین نژاد از هر نوع) از فضای کوانتمی خود، به آن موجود اتصال یافت، اما پس از آن، همه نسل های بعدی آن نوع موجود، باید به طریق علت و معلول، به همان شکل که بیولوژی توضیح می دهد، بوجود آیند، زیرا از اولین قالب هر نوع موجود به بعد، ارواح (ابرهای خلقتی) کمال یافته همان مرحله[1]  یا مرحله ماقبل، وارد معادله شده، ایجاد نسل بعدی را برعهده می گیرند.

به مرور به همه این مسائل، بصورت عمیق تری خواهیم پرداخت.

حالت دوم: آخرین مرحله سیر کمال در یک بستر و در یک گونه ویژه جماد

 در جهان کوانتمی ذرات زیراتمی، بعلت سیالیت بسیار زیاد، روح و جسم از یکدیگر جدایی ناپذیر هستند. این امر تا زمان بوجود آمدن اتمهای مختلف، ادامه دارد. تنها از این سطح است که روح یا ابر خلقتی، در پائین ترین سطح خود، یعنی مقطع جمادی، مفهوم پیدا میکند.

 «بطور کلی می توان گفت: ترکیب دو یا چند اتم، از یک یا چند عنصر متفاوت، مغناطیس و یا نیرویی را بوجود می آورد که می توان آن را روح جمادی نامید. با کلامی ساده، مسئولیت عناصر شیمیایی، ایجاد ارواح جمادی می باشد. پس از هربار تجزیه، ابرهای خلقتی تشکیل دهنده آن نوع جماد از یکدیگر جدا می شوند و چیزی که باقی می ماند، همان ابرخلقتی و یا روح آن ماده است که باید به سیرکمال خود ادامه دهد.»

باید بیاد داشت که هر سنگی به سنگهای اصیل تبدیل نخواهد شد. برای این دسته از سنگها، مرحله پوسیدگی آنها، انتهای تکاپو برای دستیابی به وضعیتی استوارتر یا همان کمال مقطعی، در آن بستر محسوب می شود. در این حالت، روح نمی تواند در این بستر بیش از این به رشد خود ادامه دهد. از این رو به تدریج بستر مادی خود را ترک میگوید و آن سنگ نیز به مرور دچار اضمحلال و پوسیدگی می شود. دلیل این امر می تواند در جهان ماده باشد، مانند برخورد ماده با آلوده کنندها و زباله ها و مواد رادیواکتیو، و یا در همان بعد کوانتمی عوامل متضاد، مانند برخی آنتی ذرات، از تنازع بقای آن موجود جلوگیری به عمل آورند. در این حال، اتفاقی که رخ می دهد از اهمیت خاصی برخوردار است. به مثال زیر توجه کنید:

 یک قطعه سنگ مرمر را در نظر می گیریم. این نوع سنگ، ترکیبی از کالسیت (کلسیم کربنات)، دولومیت (کلسیم -مگنزیوم کربنات) و یا آراگونیت (با همان فرمول کالسیت)       می باشد. از خصوصیتهای دیگر این سنگ آن است که در طبیعت بطور خودجوش بوجود می آید و از خانواده سنگهای کربنی محسوب می شود. مرمر گرچه سنگی با ارزش و دارای خواص مهمی نیز هست، اما در زمره سنگهای تمام عیار اصیل همچون فیروزه، عقیق، یاقوت و زمرد، قرار نمی گیرد. این سنگ در اصیل ترین حالت خود، پس از آنکه مرغوبیتش تضمین شد، روح و یا مغناطیس آن، بیش از این در بند ماده نمی ماند، زیرا با قدرتی که هم اکنون بر اثر کسب تجربه هایی که در یک روند جذب و دفع، دریافت داشته است، قادر به ترک ماده برای ایجاد بستری مناسب تر ، برای رشد می باشد. در این حال، نیروی مغناطیسی و یا روحی که از اثرات مجموع ابرهای خلقتی اجزا، مانند ابر خلقتی کالسیت و دولومیت بوجود آمده، قوی تر از مجموع اجزاست. پس از تجزیه سنگ به اجزای خود، هر جزء، ابر خلقتی خود را داراست و مغناطیس کل ، بعنوان شعوری مجزا، از مجموعه جدا شده، در صدد جهت دادن به عناصر برای ایجاد فرم قوی دیگری از ماده برمی آید. این اثر یا مغناطیس کل، در واقع همان روح یا ابر خلقتی جمادیست که باید به سیر کمال ادامه دهد.

«تبادل اطلاعات در یک مجموعه متشکل از چند کوارک آپ و داون، تحت رهبری الکتروپوزیترون(ها)، باعث جذب مغناطیس مربوطه (لازم)، از بعد کوانتمی می شود.»

در یوتوب

برای مشاهده فیلم ویدئویی این مقاله کلیک کنید.س