شبکه های هوشی، قسمت اول

در محدوده علوم آکادمیک، دانشمندان و پژوهشگران فیزیک ذرات و مکانیک کوانتم نمی دانند منشا اصلی این ذرات از کجاست، دقیقن دارای چه قدرت و دانشی می باشند، قصد و هدفشان چیست، مکانیزم اینتراکسیون درونی و برونی آنها چگونه است و اصولن چرا بوجود آمده اند و مسائلی از این دست. آنچه این افراد تاکنون بدان دست یافته اند، مانند یک قطره آب از یک اقیانوس می باشد. درست به همین علت، این محققین نمی دانند که در تحقیقات خود بدنبال چه چیز باید باشند. فیزیکی که ما پیشنهاد نموده و تشریح کرده ایم، نه تنها دارای این اشکالات نیست بلکه قادر به پاسخگویی به همه سوالات اصلی و پایه ای، در مورد ساختار جهان هستی می باشد. به همین جهت، این فیزیک را، فیزیک نوین ذرات نام داده ایم که البته از یافته های فیزیک ذرات و مکانیک کوانتم نیز یاری گرفته است.

همانطور که در مبحث اول (آفرینش از ابتدا تا آغاز انبساط جهان)، طی چند مقاله که تا اینجا ارائه داده ایم، نشان داده شد که ذرات زیراتمی، دارای هوشی هستند که ورای تصور ما انسانها می باشد. این ذرات بطور دائم با یکدیگر در حال تبادل اطلاعات هستند که سنگ بنای حرکت جوهری آنها محسوب    می شود، زیرا این ارتباط از طریق ارسال و دریافت امواج، صورت      می گیرد و هر موج دارای نوسان و طول موج است. این ذرات در هر لحظه در صدد کسب اطلاعات از محیط اطراف و از آنتی ذرات، برای جلب منفعت (جذب ذرات مفید) و دفع ضرر (دفع آنتی ذرات مخرب) می باشند تا به یک حالت پایدارتر دست یابند که تنازع بقای آنها را تضمین کند. بدین منظور لازم می آید ذرات متحد با هم، دائمن در حال گفتگو باشند. این حقیقت، در جای جای جهان هستی قابل ردیابی است.

گرچه در مقالات آتی، عمیقن به نحوه سیرکمال مقطعی موجودات در هر مرحله، پرداخته خواهد شد، در اینجا فقط به عنوان یک اشاره کوچک باید در نظر داشت که امر کوشش و تقلا برای دستیابی به یک وضعیت پایدارتر، همان سیرکمال مقطعی هر موجود، در هر مرحله ای باشد، محسوب می شود.

پایه ای ترین شبکه هوشی، از گفتگو مابین ذرات هسته هر اتم (کوارکهای آپ و داون) با یکدیگر در هر یک از دو هادرون بوجود می آید (شبکه هوشی اول و دوم در تصویر). سومین شبکه، از تبادل اطلاعات مابین دو هادرون (پروتون و نوترون) با یکدیگر ایجاد می شود ( شبکه هوشی سوم در تصویر )، و چهارمین شبکه هوشی در هر اتم، مابین الکتروپوزیترون (ها) و هسته اتم ایجاد می شود که در آن اتم، هوش برتر مجموعه محسوب می شود (شبکه هوشی چهارم در تصویر) و قابلیت آن را دارد تا با اتمهای دیگر، به تبادل اطلاعات بپردازد. این شبکه های هوشی در اتحاد مابین اتمهای دیگر و ایجاد مولکولها، بزرگ و بزرگتر می شوند.

در هر حال برای ابر خلقتی (یا روح) جمادی سنگ آهک در این سطح، مسیر سیر کمال جمادی به پایان نرسیده است.

این روح، بعد از اضمحلال بستر خود( دلایل آن مورد بررسی قرار خواهد گرفت ) مجددن دو امکان خواهد داشت:

الف) بستر مادی موجود است:  جذب ابر خلقتی (بُعد کوانتمی، شبکه هوشی، روح و یا هرچه آنرا بنامیم) مربوط به بستر مادی (جسم مادی) که موجود است می شود که برای ایجاد کیفیت مورد نظر خود، در حال جذب گروه های روحی مناسب می باشد.

ب) بستر مادی موجود نیست:  با ابرهای خلقتی مناسب دیگر، مانند مثال فوق، یک بستر مادی جدید را می سازد. باید توجه داشت، خاک (همینطور آب و هوا) بعنوان بستر اصلی همیشه در دسترس است. در اینجا منظور، یک بستر جمادی مستقل، با خواصی مستقل می باشد که تدریجن در دل خاک بوجود می آید. برای مثال انواع سنگهای مختلف.

در این پروسه که بطور کاملن خلاصه و با زبانی ساده بیان شد، پس از اضمحلال یک بستر مادی (برای مثال سنگ آهک)، ابرهای خلقتی هر کدام از عناصر تشکیل دهنده آن ابر خلقتی آن بستر، از یکدیگر جدا می شوند، اما آنچه باقی میماند روحی است که در مسیر این ترکیب و تجزیه ایجاد شده است و باید سیر کمال کند. ین روح (شبکه هوشی یا ابرخلقتی) در این حالت، چیزی نیست جز یک تجربه کوچک که با شرکت در ایجاد انواع مختلف و پیچیده تر ماده، به مرور به یک تجربه بزرگ تبدیل می شود.



«از ترکیب شبکه شعور( روح) عناصر اولیه که شبکه های هوشی پایه محسوب می شوند، اولین قطعات ابتدائی روح جمادی بوجود می آیند، بدون آنکه در خود شبکه شعور پایه، تغییری حاصل شود.  در ایجاد ارواح (شبکه های هوشی) جمادی، شبکه های شعور پایه (روح عناصر شیمیایی) نقش کاتالیزور را ایفا می کنند.»

به تصویر زیر که برگرفته از کتاب «زیست شناسی بُعد دوم» است و نمایانگر آنچه گفته شد می باشد توجه فرمایید.