چکیده

 این بخش به بررسی دلیل آفرینش روح ملکوتی و ضرورت حضور آن در جهان مادی می‌پردازد. بر پایه این دیدگاه، روح ملکوتی برای کسب تجربه، شناخت ارزش محیط اصلی خود و رسیدن به کمال، باید در جهان‌های مادی با پدیده‌های متضاد و ویژگی‌های گوناگون روبه‌رو شود. روح از طریق پیوند با روح بشری و بدن فیزیکی، تجربه‌های مادی و صفات حیوانی را می‌آموزد و با به‌کارگیری اراده، میان آن‌ها تعادل برقرار می‌کند. این روند بر پایه سه نیروی ازلیِ جلب منفعت، دفع ضرر و تنازع بقا ادامه می‌یابد و سرانجام به کمال روحی می‌انجامد.

دلیل خلقت روح ملکوتی

به شخصی که در مورد دلیل ایجاد خلقت و در مرحله اول، خلقت یک انسان سوال کند، بهترین و خلاصه ترین جوابی که ممکن است داده شود آنست که:س

باید موجودی از عدم بوجود می‌آمد تا بتواند با طی مراتب از پیش تعیین شده، و با بازگشت به خانه اصلی خود، اثرات آن محیط و امتیازات موجودیت در آن مبدا بی نظیر را درک نماید تا بتواند جاودانه از آن لذت ببرد.س

شنیدن این حقیقت، برای فردی که در این دنیا، تحت ده ها فشار ناشی از سیستم علت و معلول، در حال خرد شدن بوده و از کمبودهای بسیاری در رنج و عذاب است، چندان خوشایند نیست. اما همین فرد، پس از چند بار رهایی از چنگال جسم فیزیکی پرزحمت خود و انتقال به عالم کوانتمی برزخ ، به درکی غیر مادی از این واقعیت دست می یابد و آرگومنت یاد شده فوق برایش مفهوم پیدا می‌کند، ولو آنکه از نظر درجه کمال، در مراتب پایینی قرار داشته باشد. س

افرادی که بر اثر طی مدارج، در جایگاه مناسبی از کمال قرار گرفته اند، تنها با مشاهده بخش کوچکی از واقعیت عوالم معنوی، چنان اختیار از کف داده اند که از ادامه یک زندگی عادی در اجتماع، امتناع ورزیده و به خلوتگاه خود خزیده، به گوشه نشینی روی آورده اند. یکی از دلایل آنکه مشاهدات روحیِ زودهنگام برای افراد عادی، امکان‌پذیر نیست، پیشگیری از همین امرست. س

دلیل اسکان روح ملکوتی در جهان مادی

روح و یا ابر کوانتمی ملکوتی، پس از موجودیت، به تدریج برای وارد شدن به اولین زندگی در جهان مادی، از جمله در سیاره زمین آماده می شود. این روح، بی آلایش، ساده و بی تجربه است و چون به غیر از اثرات غیر قابل وصف آن محیط ملکوتی، اثرات متضاد را تجربه نکرده است، از اینرو قادر به درک موقعیت بی نظیری که در آن قرار داشته است، نمی باشد. از اینرو قادر به لذت بردن از آن جهان نبوده است. س

تصور کنید فردی در خانواده ای سلطنتی و بسیار ثروتمند متولد شده است و از همان ابتدا، به سادگی به هر آنچه می‌خواسته دست یافته است. در اینحال این شخص احساس خوشبختی و سعادت آن موقعیت را درک نمی‌کند زیرا هنوز با ضد آن شرایط، برای مثال حس گرسنگی و تحقیر روبرو نشده است تا بتواند از احترام و محبتی که دراختیار دارد لذت ببرد.  همین فرد با گذراندن یک دوره سربازی با شرایط یکسان با دیگران، با بازگشت به منزل خود، اهمیت نعمتهای آن محیط را درک نموده از آن لذت می برد. س

مثال فوق در واقع یک مقایسه کوچک از آن چیزی است که پس از بازگشت روح به مبدا خود، به وقوع می پیوندند، زیرا طبق تفاسیر استاد الهی از محیط کمال[ سند57-محیط کمال ]، اثرات لذت بخش آن محیط، هر لحظه بیشتر و شدید تر می شود و با لحظه پیش یکسان نیست. س

با این وصف، لازم می‌آید که ابر کوانتمی ملکوتی تازه خلقت، تجربه کسب کند تا از وجود خود، از محیط های مادی، از خالق و دلیل خلقت، مطلع شود و ضمنن با گسترش ذره الهی روح خود، نیروی لازم برای بازگشت به مبدا اصلی را کسب نماید. از این جهت است که جهانهای مادی به عنوان مدارسی ابتدایی در جهت ایجاد امکان آموزشهای پایه ای برای ارواح، خلقت شده اند. س

باید بیاد داشت، ظهور و بروز بسیاری از پدیده های خشن و ضد و نقیض، تنها در محیط هایی چون سیاره زمین امکان پذیر است. روح پس از آنکه بوسیله سیستم کاملی چون، «روح بشری-جسم فیزیکی» با پدیده های جهان هستی آشنا شد، می تواند ادامه مسیر را در جهانی نیمه مادی مانند برزخ ادامه دهد که در مقایسه با سیاره زمین، محل امنی ارزیابی می شود. س

تماس ابرهای کوانتمی ملکوتی با محیط مادی 

ا«از آنجا که روح ملکوتی دارای فرکانسی بسیار بالاست، تماس مستقیم آن با پدیده های مادی که دارای فرکانسی به مراتب کمتر می باشند، کشنده و غیر ممکن است. از آن گذشته، ابر کوانتمی ملکوتی هرگز نحوه ایجاد و کنترل یک بدن فیزیکی را نیاموخته است تا بداند در این ارتباط چه باید کرد.». س

همانطور که در فصل پیش مورد بررسی قرار گرفت، امر ایجاد و زنده نگاه داشتن بیولوژیک جسم، برعهده ابر کوانتمی بشری می باشد. درست درهمین نقطه است که به اهمیت ایجاد پدیده ای به نام روح و یا ابر کوانتمی بشری که خاستگاه آن جهان ماده، یا سیاره زمین است پی می‌بریم و دلیل منطقی خلقت آن برایمان روشن می‌شود. س

در فصل پیش به دو وظیفه ابر کوانتمی بشری در موجودیت خود اشاره شد. یکی از آن وظائف، زنده نگه داشتن بدن فیزیکی می باشد و دیگری ایفای نقش حریف قدرتمندی است که با امیال و خواسته های خود در مقابل ابر کوانتمی ملکوتی ایستادگی می کند و این روح را به مبارزه می طلبد. س

در واقع روح ملکوتی به واسطه روح بشری با همه اثرات بد و خوب دنیای مادی، اعم از درک سرما و گرما، گرسنگی، تشنگی، خواب، بیماری وغیره، که از ویژگیهای اجتناب ناپذیر برخورد با جهان ماده می باشند آشنا می شود، و هم اثرات صفات حیوانی، چون حسادت، کینه، نفرت، خشونت و مانند آن را تجربه می‌کند و به مرور، در پی چند بار رفت و آمد به زمین در چندین زندگی، شیوه و طریق مبارزه با این صفات را می آموزد. آموختن روشهای برخورد صحیح با این صفات حیوانی، برای روح ملکوتی اجتناب‌ناپذیر است، زیرا این مشخصه ها، برخلاف مایه خلقتی روح و یا ابر کوانتمی ملکوتی است. اما از طرف دیگر، جذب مقدار مناسبی از این صفات، برای پختگی این روح در کسب کمال از ضروریات است. در این راستا روح می آموزد که در صدد از بین بردن این صفات نباشد، بلکه با جذب مقدار مناسبی از آن صفات حیوانی ناشی از روح بشری ، از بی تجربگی خود بکاهد و آن را به تعادل نزدیک سازد. از این جهت است که در آموزشهای استاد الهی، بر زندگی عادی اجتماعی و عدم تضعیف و یا کشتن نفس تاکید شده است. س

یک ابر کوانتمی ملکوتی، هرگز دچار ترس نیست، اما بی باکی مهندسی و تفکر نشده نیز به او صدمه خواهد زد. از اینرو بالاخره در یکی از مراحل سیرکمال ، به نقطه ای در آن میان دست خواهد یافت که می‌توان آن را شجاعت همراه با احتیاط و سنجیدن جوانب نام داد. درست به همین دلیل است که در تعلیمات معنوی استاد الهی به کرات به این امر برمی خوریم که نباید نفس حیوانی کشته شود، بلکه باید در ابتدا، بخش مضر آن شناخته شده، با آن مبارزه شود و بخش مفید آن، بطریق صحیح مورد بهره‌برداری قرار گیرد. از اینرو، از دیدگاه استاد الهی ، امر تأهل، در صورتی که میل جنسی برقرار است، بسیار مهم تلقی می‌شود و اجرای آن از واجبات است و این در حالی است که اگر امر تشکیل خانواده ممکن نباشد، باید یک زندگی جنسی پرهیزکارانه در پیش گرفته شود. راه دیگری مبنی بر بی بندوباری برای فردی که می‌خواهد سیر کمال خود را به اتمام رسانده، به انتهای راه برسد موجود نیست. س

با این اوصاف، یک ابر کوانتمی ملکوتی، باید به دفعات در زندگیهای زمینی متعدد با تعداد مشخصی از ابرهای کوانتمی بشری درهم آمیخته، بوسیله بدن فیزیکی، با پدیده های مادی آشنا شده، با بکارگیری ابزار اراده، صفات حیوانی را در این مدرسه خاکی به تعادل برساند. در این دومینانس طولانی که تا کسب کمال روحی ادامه خواهد یافت نیز، هر سه خصیصه ازلی، یعنی جلب منفعت، دفع ضرر، که نهایتن به دستیابی به وضعیت هایی هرچه پایدارتر ( تنازع بقا ) می انجامد، مشهود است. س

سه نیروی ازلی 

س -جلب منفعت: پتانسیل ملکوتی یک خودیت واقعی، با رفت و آمدهای متعدد به زمین و همینطور بر طبق آموزشهایی که در برزخ می گیرد، به مرور می آموزد که چگونه و تا چه حدی باید صفات حیوانی روح بشری را در خود تحلیل برد تا از افراط و تفریط صفات خود کاسته، آنها را به سمت تعادل سوق دهد. س

خدمت به همنوع از صفات نیک محسوب می‌شود، اما روح در طی این پروسه، تحت نظارت و آموزش‌های یک استاد حقیقی، می آموزد که انجام اعمال نیک، دارای شرایطی است و چگونگی اجرای این امرمهم است، که سیر کمال را تسریع می بخشد. یکی از این شرایط آنست که در این راستا، حقوق دیگران و کلن اولویتها ضایع نشوند. برای مثال نمی‌توان به خانواده خود فشار اقتصادی آورد و وجه آنرا به فقرا احسان نمود. س

س -دفع ضرر: به همانصورت تشریح شده در سطور فوق و با همان روش، روح می آموزد که چگونه و کدام بخش از خواسته های نفس اماره را باید دفع کند و به آن توجه نکند. از تدقیق در گفتارهای استاد می آموزیم که در انجام یکی از خواسته‌های نفس، به چه مواردی باید اندیشید تا امکان اجرای آن خواسته، از نظر اصول معنویت معلوم شود. برای مثال  [سند 58-هوس نفس] اگر فردی، هوس خوردن میوه کند. باید دید آیا خرید آن میوه با وضعیت اقتصادی زندگی سازگار است و بدان لطمه نمی‌زند؟، آیا تهیه آن بسادگی امکان پذیر است و یا باید راه بسیار طولانی پیموده شود؟ آیا خوردن آن میوه منع پزشکی ندارد؟ و تفکراتی دیگر از این دست. بدیهی است اگر یکی از موانع یاد شده موجود باشد، باید فعلن از آن میل چشم پوشی نمود. این امر، ضرری را که انجام یک عمل نادرست در روح ایجاد می‌کند، دفع می‌کند. س

س - تنازع بقا: در استمرار در پروسه‌ دفع ضرر و جلب منفعت، یعنی یادگیری و اجرای باید و نبایدهای مبتنی بر اصول حقیقی معنویت، که فارغ از بدعتها و قوانین ساخت برخی اذهان بیمار می باشد، در جایی از مسیر، روح به مقامی می رسد که حداقل از بازگشت به جهان مادی معاف شده، اجازه می‌یابد باقی مسیر را در برزخ طی نماید، تا با گرفتن اتصالهای پی در پی در برزخ، در انتهای یک برنامه تعیین شده، که با خصوصیتهای هر شخص بطور مجزا از دیگران، در تطابق می باشد، سرانجام در پایان آن برنامه و یا حتی خیلی زودتر از آن، به کمال خود دست یابد. س

بدیهی است که برای روح، تنازع بقای واقعی و انتهایی، همان رسیدن به کمال است و بقایی بالاتر از آن وجود ندارد.»س»