در این ارتباط، دانشمندان برجسته ای چون ماکس پلانک، ورنر هایزنبرگ، اروین شرودینگر، ولفگانگ پاولی و ده ها فیزیکدان مشهور دیگر با ارائه تحلیلها و انجام آزمایشهای متعدد، در شکل گیری این علم پیچیده دخیل بوده اند. اما یک فیزیکدان برجسته دیگر، یعنی آلبرت اینشتین به گفته خود، از این علم، چندان سردرنمی آورد و معتقد بود هنوز باید قدمهای بزرگتری برداشته شوند تا این علم به هدف اصلی خود برسد. گفته مشهور او در این ارتباط موید این نظر است: «این هنوز یاکوب واقعی نیست!»

با اینهمه این علم دستاوردهای زیادی نیز به همراه داشت و پدیده هایی را نیز تشریح نمود. برای نمونه معضلاتی چون الکترومغناطیس و قوانین نور با داده های این علم مورد بررسی دقیق تری قرار گرفتند و این محدوده ای بود که نه فلسفه دکارت و نه محاسبات فیزیکی نیوتن هیچکدام قادر به تشریح پدیده های آن نبودند.

در همین راستا، به زودی دانشمندان متوجه شدند که ورود به جهان کوانتم و سعی در تشریح پدیده های آن، محتاج تحقیقاتی در مورد ذرات بنیادین تشکیل دهنده یک اتم می باشد که بطور مجزا بتواند تئوری های زیادی را مورد بررسی قرار دهد. برای مثال باید توضیح داده می شد که چگونه نوترنها در کنار پروتونها در درون هسته اتم پابرجا مانده و با شتابی زیاد از هم نمی گریزند.

گرچه دقیقن نمی توان زمان حقیقی تولد فیزیک ذرات را تعیین نمود اما بطور تقریبی می توان گفت که با پایان یافتن دوره مدلهای کلاسیک اتم که در پی سلسله ای از ارائه مدلهای جدید که مدلهای قدیمی تر را ملغی می نمود، و با ارائه مدل استاندارد ذرات زیراتمی در سال ۱۹۷۸، شکل گیری فیزیک ذرات به عنوان رشته ای کاملن مستقل کامل شد. این امر بطور قابل ملاحظه ای جدا از اکتشافات دیگر، مرهون کشف یک کوارک به نام «سای» بود که در واقع یک مزون با بار الکتریکی خنثی و طول عمری بسیار زیاد است. این کشف به «انقلاب نوامبر» مشهور شد.

فیزیک ذرات بیش از هرچیز به مناسبات درون اتم و مابین ذرات تشکیل دهنده پروتونها و نوترونها و قوانین حاکم بر آنها می پردازد. طبق جدول استاندارد ذرات بنیادین ، ذرات زیراتمی به شش کوارک، شش لپتون، چهار بوزون و یک بوزون هیگز تقسیم می شوند. مجموعه لپتونها و کوارکها را فرمیون می نامند.

در این علم، چهار نیروی اساسی معتبر شناخته می شوند که عبارتند از:

 - الکترومغناطیس: به مطالعهٔ پدیده‌های الکتریکی و مغناطیسی و ارتباط این دو با هم می‌پردازد.

-  نیروی هسته ای ضعیف: باعث واپاشی هسته‌ای و همینطور واپاشی بتا است. طی این پروسه یک نوترون به یک پروتون و یک الکترون و یک پادنوترینو(آنتی نوترینو) تبدیل می‌شود. در واقع این نیرو باعث تبادل انرژی مابین فرمیونها است.

- نیروی هسته ای قوی: نیرویی است که نوترونها و پروتونها را درکنار یکدیگر نگه می دارد.

-  گرانش: همان نیروی جاذبه است.

فراگیری مفاهیم اولیه فیزیک ذرات، برای درک علوم تلفیقی استخراج شده از تعلیمات استاد الهی از ضروریات است. به ویژه بر نیروی گرانش در تعلیمات او تاکید فراوانی است، زیرا ایجاد پدیده ها تا حدود قابل توجه ای به وجود این نیرو وابسته       می باشد.

بر طبق یکی از قوانین فیزیک ذرات، در مقابل هر ذره بنیادین، یک ضد ذره یا پادذره (آنتی ذره) وجود دارد . طبق یک مدل برای تئوریزه کردن دلیل پابرجایی هسته اتم، نوعی تعامل مابین کوارکها و آنتی کوارکهای داوون (پایین) و آپ (بالا) در این امر نقش اصلی را ایفا می کند.

 به این مطلب در مقالات آتی، به ویژه در سری مقالات علوم تلفیقی، عمیقن پرداخته خواهد شد.

برای دانشجویان پژوهشکده اندیشه آنلاین آلمان، حرکت و همه تغییر و تبدیلات کل جهان هستی در تعامل مابین این نیروهای متضاد شکل می گیرد . این تعامل، از دید ما انسانها ممکن است برخی اوقات، برخورد و یا تخاصم جلوه کند. (رجوع شود به مقاله جهان سایه روشن)

برای آنکه تدریجن بتوانیم برخی از نکات علوم تلفیقی یاد شده را در این فصلنامه در قالب مقالاتی ارائه دهیم، لازم است برخی از تعاریف ابتدایی این رشته از فیزیک، بازتاب داده شوند.

در جدول فوق، همه فرمیونها، بوزونها و بوزون هیگز و همه اطلاعات لازم در مورد اسپین، بار و جرم هر کدام از آنها قابل مشاهده است. در اینجا فقط باید دانست که آنتی الکترون، پوزیترون نامیده شده است و نزد ما در تعریف و تشریح نحوه ایجاد جهان هستی، هر دوی این ذرات ازاهمیت ویژه ای برخوردار می باشند، زیرا در ایجاد آن، نقش اصلی را ایفا می نمایند. گذشته از آن، هر پادذره با یک پیشوند «آنتی» شناخته می شود. برای مثال میون که یک لپتون است دارای پادذره ای است به نام «آنتی میون» و همین قانون برای دیگر ذرات نیز معتبر است.

باید بیاد داشت که برخی از دانشمندان معتقدند ، فیزیک ذرات را نمی توان یک علم تمام عیار از جهت توان تشریح همه پدیده ها دانست، زیرا هم اکنون معضلاتی چون ماده تاریک و انبساط جهان، بدون توضیح مانده اند. با اینحال آنچه ما برای تشریح ایجاد جهان هستی و مکانیزم حرکت جوهری و سیرکمالی موجودات نیاز داریم ، در همین مختصر اطلاعات این علم مستتر و موجود است.

تئوری تبادل پیون

همانطور که پیش تر بدان اشاره شد:

« فراگیری مفاهیم اولیه فیزیک ذرات، برای درک علوم تلفیقی استخراج شده از تعلیمات استاد الهی از ضروریات است. به ویژه بر نیروی گرانش در تعلیمات او تاکید فراوانی است، زیرا ایجاد پدیده ها تا حدود قابل توجه ای به وجود این نیرو وابسته می باشد.

بر طبق یکی از قوانین فیزیک ذرات، در مقابل هر ذره بنیادین، یک ضد ذره یا پادذره (آنتی ذره) وجود دارد. طبق یک مدل برای تئوریزه کردن دلیل پابرجایی هسته اتم، نوعی تعامل مابین کوارکها و آنتی کوارکهای داوون (پایین) و آپ (بالا) در این امر نقش اصلی را ایفا می کند.»

در این نوشتار پژوهشی، به بررسی تئوری یاده شده فوق می پردازیم، زیرا درک حقایق آموزشهای استاد الهی در مورد ایجاد جهان هستی در گرو فهم تعامل و همکاری مابین ذرات تراوش شده از جهان نور و تاریکی است. تا این نوع همکاریها بین این دو جهان درک نشود، هم عرض بودن این دو جهان که برای کل خلقت از یک امتیاز و یک اهمیت برخوردار هستند روشن نخواهد شد.

در این راستا ابتدا باید مفاهیم اولیه ای که در این تئوری بکار گرفته شده است، تشریح شوند تا خواننده بتواند این تئوری را بطور معقول و منطقی درک نمایند.

بوزون، مزون و پیون

بوزون

در جدول استاندارد ذرات زیراتمی، چهار بوزون به نامهای گلئون[1] ، فوتون[2] ، زد[3] و دبلیو[4]  به ثبت رسیده اند، این چهار ذره همراه با بوزون هیگز[5] ، پنج بوزون شناخته شده را تشکیل می دهند. معمولن و با زبان ساده، بوزونها ذرات انرژی در نظر گرفته می شوند، مانند فوتون که یک ذره از نور تلقی می شود. این ذرات در دمای پایین، رفتاری متفاوت از فرمیونها از خود نشان می دهند. این بدان مفهوم است که برخلاف فرمیونها، این ذرات قادرند در تعداد نامحدود یک سطح ویژه از انرژی را اشغال نمایند. این در حالی است که وقتی یک وضعیت کوانتمی توسط یک فرمیون اشغال شود، فرمیون دومی قادر به اشغال آن مکان نخواهد بود.

مزون

مزونها نوعی بوزون محسوب می شوند، زیرا نیروی هسته‌ای را به هادرون‌ها انتقال می دهند که باعث می شود، آن‌ها به یکدیگر متصل شوند. این ذرات، مرکب می باشند و از یک کوارک و یک آنتی کوارک تشکیل شده اند.

پیون

نوعی از مزون و در نتیجه یک بوزون مرکب است. این ذره دارای سه نوع می باشد: پیون منفی[6]، پیون مثبت[7]، و پیون خنثی[8].

پیون مثبت از یک کوارک آپ و یک آنتی کوارک(ضد ذره) داوون، پیون صفر از یک کوارک داوون و یک ضد کوارک داوون و پیون منفی از یک داوون و یک آنتی آپ تشکیل شده است.

حال با این توضیحات مختصر و روبنایی، می توانیم تئوری تبادل پیون را بازتاب دهیم.

این تئوری در واقع، تبدیل پروتون به نوترون و بالعکس است که باعث ایجاد نیروی هسته ای قوی و پابرجایی هسته هر اتم می شود.

در این کنش و واکنشهای زنجیره ای:

 - یک کوارک آپ از پروتون جدا می شود.

 - چون یک کوارک بطور آزاد نمی تواند وجود داشته باشد، سریعن یک جفت داوون-آنتی داوون تشکیل می شود.

  این قسمت از علم فیزیک ذرات، موید نقطه نظر استاد الهی است که می گوید:

«هرگز در هیج کجا ذرات نور و یا تاریکی به تنهایی موجودیت ندارند و همیشه باید قرین یکدیگر باشند.»



 - کوارک داوون در پروتون سابق می ماند و از آن یک نوترون می سازد. کوارک آپ و کوارک آنتی داوون یک پیون مثبت. می سازد.

 - این پیون که یک مزون است، به یک نوترون برخورد می کند و یک کوارک داوون از نوترن و یک کوارک آنتی داوون از.  پیون مثبت جفت می شوند.

- در این حالت، دوباره یک جفت نوترون و پروتون، بطور جابجا خواهیم داشت. این وضعیت باعث ایجاد نیروی هسته ای قوی می شود.

همانطور که بارها در مقالات گوناگون در زمینه های مختلف، عنوان شده است، در حال حاضر هدف، آشنا نمودن خوانندگان با مقدمات علوم تلفیقی آموزشهای استاد الهی می باشد تا زمینه فکری و اطلاعاتی، برای ارائه اصل مطلب در شماره های آتی فراهم آید. از اینرو به همین حد اکتفا می شود. گذشته از آن، به علت نامأنوس بودن این علم برای بسیاری از خوانندگان، در صورت ورود عمیق تر به مطلب، مقاله چنان پیچیده خواهد شد که درک آن ساده نخواهد بود و بحث نیز به درازا خواهد کشید. د