چکیده

این مقاله با بازنگری در «نظریه جهان‌های موازی کوانتومی» از منظر پارادایم «علوم تلفیقی»، به نقد دیدگاه‌های رایج فیزیک کوانتوم و بازتعریف بعد فرامادی (کوانتومی) خلقت می‌پردازد. نوشتار پژوهشی حاضر با تلفیق تحلیل‌های ریاضی، فیزیک کلاسیک و مبانی آنتولوژیک، ناکارآمدی فرضیه کثرت جهان‌های فرامادی فعال و حضور هم‌زمان یک روح در آن‌ محیط ها را اثبات نموده و چارچوبی نوآورانه از مفهوم سرنوشت، اختيارات انسانی و سیر کمال ارائه می‌دهد.

مقدمه

محورهای اصلی این پژوهش به شرح زیر سازمان‌دهی شده است:

• بازتعریف ابعاد و عدم وجود زمان در بعد دوم:  تشریح جهان ماده به‌عنوان منطقه‌ای با فرکانس‌های کم‌مقدار و کند، و بازتعریف زمان بر اساس نوسان فرکانسی (و نه کندی یا تندی خود زمان). مقاله با تکیه بر اسناد آنتولوژیک، عدم وجود بعد زمان و مکان در عالم برزخ (بعد دوم) را تشریح می‌کند.
• اصلاح کوانتومی جهان‌های موازی و نقش بزنگاه‌ها:  نفی خلق بی‌شمار جهان زنده و پویا با هر حادثه کوچک؛ بر اساس علوم تلفیقی، این جهان‌ها صرفن «امکانات بالقوه» ناشی از اعمال، نیات و کارمای گذشته فرد هستند. انسان تنها در نقاط عطف کلیدی (بزنگاه‌ها) با تصمیم‌گیری ارادی خود، یکی از این مسیرهای بالقوه را بالفعل کرده و سرنوشت خود را تغییر می‌دهد.
• تحلیل ریاضی و احتمالات سیر کمال:  اثبات ریاضی ناکارآمدی حضور هم‌زمان روح در چند جهان موازی؛ از آنجا که میزان انرژی روح ثابت است، تجسد در چند جهان موجب تقسیم این انرژی و ضرب شدن مسئولیت‌های روحی شده و احتمال رسیدن به کمال را به سمت صفر میل می‌دهد. در مقابل، تمرکز انرژی روح در یک زندگی مشخص، احتمال نیل به کمال را به سمت حداکثر (تا ۱۰۰٪) سوق می دهد.
• ذره الهی و منحصربه‌فرد بودن انسان:  تأکید بر اینکه به دلیل وجود «ذره الهی»، خودیت انسان منحصربه‌فرد است و تکثر حقیقی آن در بی‌شمار جهان موازی از نظر قوانین خلقت غیرممکن است.

این پژوهش نشان می‌دهد که نظریه جهان‌های موازی تنها در صورت بازنگری بر اساس قوانین حقیقی علوم تلفیقی و پذیرش نظام کارما و اراده آزاد، می‌تواند به عنوان ابزاری کارآمد برای بازتعریف دقیق ساختار هستی و نحوه طی مسیر کمال انسانی به کار رود.

 قسمت دوم  

 ۴-  بعد دوم و زمان

 ۵-  اصلاح کوانتمی تئوری جهانهای موازی و تاخیونها

۶-  تئوری جهانهای موازی و بازنگری در آن

۴-  بعد دوم و زمان

جهان ماده، جهان فرکانسهای کم مقدار با طول موج بالاست. جهانی که کندی زمان و نوسان آرام پدیده ها، درک همه جانبه وقایعی که در بعد دوم (جهان روح) صورت می گیرد و در بعد اول (جهان ماده) ظهور می کند را غیر ممکن می سازد. باید توجه داشت که زمان، کند یا تند نمی شود، اگر زمان را فاصله بین دو پدیده یا دو اتفاق تعریف کنیم، این فرکانس است که تغییر می کند نه زمان.

با اصلاحاتی در قوانین مکانیک کوانتم، خواهیم دید که لااقل در بعد دوم، زمان وجود خارجی ندارد، اما برای توضیح آن مکانها و پدیده های واقع شده، از کلمه زمان استفاده می شود تا درک زمینی ما بتواند آن رخدادها را تحلیل کند.

 «عالم برزخ مثل عالم ارواح است ، بعد زمان و مکان ندارد....» [سند اول-ج.م2]

در جهان ماده، هر روح اجبارن به دلیل ماهیت پست، فشرده، تاریک، کند و ابتدائی آن، و همینطور بدلیل اختلاف فرکانس بسیار بالا مابین ماده و روح، باید تجسم مادی یابد. این بدان مفهوم است که روح با فرکانس بسیار بالای خود، بدون واسطه نمی تواند با پدیده های مادی با فرکانسی بسیار پائین درگیر شود، زیرا تفاوت عظیمی که در فرکانس پدیده های متفاوت این دو جهان وجود دارد، برای روح کشنده و زجرآور است. از اینرو از طریق درهم آمیختن با بعد کوانتمی بدن فیزیکی که روح بشری نام دارد، به کسب تجربه در جهان مادی می پردازد.

این دنیای خاکی، در حاشیه خلقت و در پست ترین جای آن قرار دارد. جائی که حقیقت در آن، ملموس نیست. جهانی که در آن بیش از نور، ظلمت مجال مانور و تأثیرگذاری دارد. با این همه، این جهان حریفیست مقتدر در مقابل روح.

 ۵ - اصلاح کوانتمی تئوری جهانهای موازی و تاخیونها

قبل از هر چیز باید به این نکته توجه داشت که در اینجا ادعا نمی شود که استاد الهی در مورد مکانیک کوانتم سخن گفته باشد، بلکه ادعا بر اینست که توضیحات وی در مورد جهان معنا، در واقع بیان و بازتاب قوانین حقیقی مکانیک کوانتم است.

« پس بطور کلی سرنوشت اشخاص را خداوند معلق قرار داده است، یعنی در هر موردی چندین راه و مقدر قرار داده است که به اختیار موجود قرار گرفته اند و تا زمانی که آن موجود یکی از این راه ها را انتخاب نکرده است سرنوشتش معلق است...»    [سند دوم-ج.م2 ]

« ...... مدت عمر در لوح محو و ثبوت است، عللی ممکن است طول عمر را زیاد یا کم کند، ممکن است بعضی اعمال بد ایجاب کند، مثلن عمر کسی زیادتر بشود ... یا اعمال نیکی بکند، طول عمرش بیشتر بشود...» [ سند سوم-ج.م2 ]

 « .....هر بار که شخص، دون (جامه) عوض می کند، پرونده اش موقتن بایگانی می شود برای اینکه به او فرجه بدهند و ارفاق کنند بلکه بتواند جبران بدی های گذشته اش را بکند.....» [سند چهارم-ج.م2 ]

روح ملکوتی بعد از خلق شدن توسط مبدأ هستی و با اولین زندگی زمینی خود، هنوز سیستم عمل و عکس العمل محاسباتی قابل ثبت را فعال نکرده است زیرا داری سابقه ای نیست. این موقعیت بعد از سن رشد و بلوغ، با اولین حرکت، فکر و تصمیم برهم   می خورد. از اینرو، این روح، سوا از آن سرنوشت خلقتی خود، هنوز سرنوشتی را برای خود رقم نزده است، اما بعنوان یک روح تازه خلقت، معمولن به او اجازه می دهند زندگی هایی راحت، بی دردسر و آرامی را داشته باشد. این روح به مرور، با چندین بار آمد و شد بر روی زمین و با انحراف از قوانین خلقتی (گناه) و عمل در مسیر این قوانین (ثواب) امکانات سرنوشتی خود را تغییر می دهد. یعنی به تدریج، امکان بوجود آمدن جهانهای دیگر با رخدادهایی که خود وی، نویسنده آن است، پدید می آید. هر بار که این فرد یک دوره زندگی زمینی را آغاز می کند، اگر کارهای او طوری باشد که ورود وی را به یک جهان موازی با رخدادهای شوم و ناخوشایند سرعت بخشد، برای دادن فرجه ای به او تا خود را تصحیح کند، پرونده وی بایگانی می شود. بایگانی شدن پرونده نیز به مفهوم ایجاد سیستم بازدارنده ای است که اجازه نمی دهد مکانیزم های سوق دهنده این ‌فرد به آن جهان شوم فعال شوند. اما از این نقطه به بعد، رفتار و افکار شخص در فعال شدن آن مکانیزم اثر مستقیم دارد.

در این مسیر، عوامل تعیین کننده ای چون زمان باقی مانده از سیرکمال، درجه کمال و نظر ارواحی که برای فرد‌ نقش مشاور را بازی می کنند و البته امتحانات مربوط به همه این فاکت ها، می توانند امکانات سرنوشتی شخص ‌را تعمیم دهند و در سر بزنگاه های اصلی و مهم، برحسب انتخاب صحیح یا نادرست فرد، وی را به سمت یکی ‌از راه های موازی مختلف موجود سوق دهند.

این نقاط عطف یا بزنگاه های اصلی، امکانات بالقوه ای هستند که آن شخص می تواند با اختیار خود نسبت به آن واکنش نشان دهد. این نقاط در واقع حوادثی تعیین کننده هستند که بسته به برخورد فرد با آنها، وی را وارد یکی ‌از آن جهانها می کند.

در اینجا به یک نکته مهم باید توجه داشت و آن اینکه رفتار و افکار خود شخص، در گذشته و حال است که این‌ نقاط عطف (بزنگاه) را بوجود می آورد. او با ورود به یکی از این جهانهای مشخص تعیین شده، بر سرنوشت خود‌ و دیگران و همه هستی تأثیر می گذارد.

این راه ها در واقع، مسیرهایی هستند که اعمال و افکار خود فرد و عوامل یاد شده بالا، بآرامی بطور بالقوه نقش زده اند و‌ امکان ظهور یافتن احتمالی افرادی با سرنوشتی یکسان نیز، به همان صورت، در آن جهانها در بوته امکان قرار گرفته است، منتها در جهانهایی موازی که با یکدیگر بی ارتباط نیستند.

به گرافیک زیرتوجه فرمائید.